21 marca br., w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Poezji, w Bibliotece Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego odbył się panel dyskusyjny poświęcony wybitnej poetce Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, którą Senat RP uhonorował ustanawiając rok 2025 Jej Rokiem.W uzasadnieniu uchwały czytamy m.in., że tomiki z jej wierszami nadal są wznawiane, czytane i tłumaczone na wiele języków, czyniąc z niej, obok Wisławy Szymborskiej, najchętniej przekładaną polską autorkę w historii. Spuścizna „polskiej Safony”, jak nazywał ją Tadeusz Boy-Żeleński, to m.in. 500 wierszy, 20 sztuk teatralnych i 10 słuchowisk radiowych. Pawlikowska-Jasnorzewska nie jest poetką zapomnianą. Jej wiersze wykonywane były jako piosenki, a po jej dramaty sięgają kolejne pokolenia reżyserów teatralnych. Według Wisławy Szymborskiej to poetka, której widzenie świata, pojmowanie miłości jest tak uniwersalne i wyprzedzające epokę, że wzrusza kolejne pokolenia czytelników.
Wydarzenie zorganizowano również z okazji 80. rocznicy jej śmierci, co stało się doskonałą okazją do ponownego spojrzenia na jej twórczość i jej wpływ na polską literaturę oraz współczesną kulturę.
"Czy można żyć bez poezji? na to i inne pytania odpowiadali znawcy twórczości Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, autorki i redaktorzy wydanego w zeszłym roku tomu interpretacji zatytułowanego "Czytanie Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej":
Agnieszka Stabro – poetka, eseistka, autorka opowiadań i biografii, w tym książki o Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej,
mgr Ewelina Adamik – doktorantka w Kolegium Doktorskim Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego, krytyczka literacka,
mgr Mateusz Kucab (UJ) – badacz poezji dwudziestolecia międzywojennego,
prof. dr hab. Wacław Lewandowski (UMK) – specjalista w zakresie poetyki i literatury współczesnej,
dr Jakub Osiński (UKW) – literaturoznawca zajmujący się recepcją twórczości Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, nazywana „polską Safoną”, zapisała się w historii literatury jako autorka niezwykle emocjonalnych i przenikliwych wierszy. Choć jej tomik „Pocałunki” pozostaje najbardziej znanym dziełem, prelegenci zwrócili uwagę także na jej mniej popularne utwory i dramaty. Jej twórczość, pełna intymności i refleksji, wciąż inspiruje kolejne pokolenia czytelników.
Panel stanowił wyjątkową okazję do spojrzenia na poetkę z różnych perspektyw, co pokazuje, że jej poezja nadal pozostaje żywa i aktualna.
Głównym organizatorem spotkania była Katedra Literatury Polskiej i Rosyjskiej Wydziału Literaturoznawstwa UKW, współorganizatorem Biblioteka UKW.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz